Eksperymentalne: Badania wpływające na zachowania, np. eksperyment z lalką Bobo Doll, który badał wpływ agresywnych treści na zachowanie.
Eksperyment Bandury (Eksperyment Bobo Doll) – wpływ przemocy w mediach na dzieci
Cel: Sprawdzenie, czy dzieci uczą się agresji przez obserwację dorosłych.
Przebieg: Dzieci obserwowały dorosłego atakującego nadmuchiwaną lalkę (Bobo Doll).
Wyniki: Dzieci, które widziały agresję, częściej przejawiały agresywne zachowania.
Wnioski: Dzieci uczą się agresji przez naśladowanie dorosłych, zwłaszcza gdy agresja jest nagradzana lub nie jest karana.
Badania Berkowitza (1973)
Cel: Sprawdzenie, czy oglądanie przemocy w mediach zwiększa gotowość do agresji.
Metoda: Dwie grupy uczestników – jedna oglądała film z brutalnymi scenami, druga film neutralny. Następnie uczestnicy mogli karać innych poprzez podawanie im elektrycznych wstrząsów (symulowanych).
Wnioski: Osoby, które oglądały filmy z agresją, stosowały większe kary. Agresywne zachowania były silniejsze, gdy widzowie utożsamiali się z bohaterem mszczącym się na złoczyńcy.
Krytyka: Brak długoterminowych badań i możliwość innego zachowania w realnym życiu.
Badania Andersona i Dilla (2000)
Cel: Zbadanie wpływu brutalnych gier komputerowych na agresję.
Metoda: Uczestnicy grali w brutalną grę lub grę bez przemocy, a następnie brali udział w teście agresji (kara dźwiękiem o wysokiej głośności).
Wnioski: Osoby grające w brutalne gry częściej stosowały agresywne kary i były bardziej rozdrażnione.
Krytyka: Brak długoterminowych badań i jednoznacznych wyników.
Badania longitudinalne (2003)
Cel: Sprawdzenie wpływu przemocy w mediach na agresję w dorosłości.
Metoda: Badanie grupy dzieci przez15 lat, analiza ich zachowań agresywnych i stosunku do prawa.
Wnioski: Osoby, które w dzieciństwie często oglądały przemoc, miały większą skłonność do agresji w dorosłości.
Krytyka: Nie wszyscy gracze reagują agresją, a niektóre osoby znajdują w grach wyładowanie swojej agresji.